Showing posts with label kavithai. Show all posts
Showing posts with label kavithai. Show all posts

Wednesday, September 28, 2011

சனிக்கிழமை



வாரத்தில் ஒரு நாள்
வழக்கமாய் தென்படும் தலைகள்
இத் தினத்தன்று காணாமல் போகக் கூடும்

மேலாடை மாற்றி கொன்று
மின்னொலிப்  பூச்சுக்குள்
வர்ண ஜாலம் காட்டும்  - என் ஒரு
கைச் சொடுக்கில்

அலுவலகப் பெட்டியாம்
என் முன்னே சமர்த்தாய்
அமர்திருக்கும்
என் ஆசை கணிபொறிப்  பெட்டி

கடனே என்று
கடமை செய்து கொன்றிருக்கும்
சில கைகள்
சிவனே என்று
சும்மா  இருக்கும்
சில ..............

எது எப்படி இருப்பினும்
சில கண்கள் தாமே என்று
முறைத்து கொன்றிருக்க
பெரும்பாலும் எல்லா காதுகளும்
கேட்டுக் கொண்டிருக்க

வாய்கள் வலிக்காமல்
உதிர்த்து கொன்றிருக்கின்றன
உயிரற்ற  வார்த்தைகளை

அந்நியப்பட்ட தினமாய்
அகப்பட்டவர்களின் வாழ்கையில்
கடந்துபோய்க் கொன்றிருகின்றன 
யார் கையிலும் சிக்காமல்!!- சபிக்கப்பட்ட
இந்த ஒரு  நாள்! 

Friday, September 16, 2011

சாமி உண்டியல்


அவ்வப்போது    சேர்த்த  கைக்காசுகள்
நிரம்பி வழிந்த பிறகும்
எடுக்க முடிவதில்லை..
காய்ச்சல்   வந்த 
என் மகள்
செவ்ளி
நான்    சொன்னதை எனக்கே
சொல்கிறாள்!!- சாமி
கண்ணை குத்துமாம்!!
                                            

Tuesday, March 1, 2011

நடுநிசி பேய்களும் இரவும்




பேய் படம்
பார்த்துவிட்டு
உறங்கச் செல்கையில்
கதையில் வராத வேம்பு மரங்கள்
நடுநிசியில்!
பெருமூச்சு விட்டு பேசிக் கொண்டிருகின்றன..
ஜன்னல் ஓரத்தில்
பேய்களுக்கு! பதிலாக...
                            

நட்பின் பிரிவு


ஒரு சில வார்த்தைகளுடன்
முடித்துக் கொள்ளும்  
உரையாடலின் முடிவில். 
முடிவுறாமல் தொடரும்
நீண்ட 
மௌனத்தை போலவே
இன்னும் தொடருகிறது...
பிரிவின் வலி!
நம்மையறியாமலே!   




Thursday, February 10, 2011

பிரிவின் தவிப்பு

வெட்டப்பட்ட மரம் போல் 
துளிர் விட தவித்துக் கொண்டிருக்கிறது
பிரிந்து சென்ற
உன்னையும் என்னையும் போலவே
நமது நட்பும்.




Sunday, January 9, 2011

கலவியும் ஊடலும்

எத்தனையோ முறை
பேசித் தீர்த்த பின்பும்
உனதுடனான

ஊடல்கள் மட்டும்
யாரிடமும் சொல்லாமலே!
வந்துச் செல்கின்றன‌
கூடலின் முன்பொழுதில்...

Friday, December 31, 2010

உன் ஞாபகம்

அந்திம நேரத்தின்
ஒரு தினத்தில்
உறங்காமல் பயணித்துக் கொண்டிருக்கும்
வேளையில்
காற்றில் கரைந்த
பேருந்தின்  பாட்டுகளுக்கிடையில்
உனது நினைவலைகளில்
ஒன்று
சத்தமின்றி உனதுடனான  
ஒரு பயணத்தை
ஞாபகபடுத்திச்   சென்றது
நான்   கேட்காமலே..

Wednesday, December 29, 2010

மாறுகிற மனது


இரண்டு  மணி நேரப் பயணம்
கஷ்டப்பட்டு
கூட்டத்தில் முன்னேறி இடம்பிடித்தேன்
வெட்கையான ஒரு பொழுது
களைப்புடன் பல முகங்கள்..
அவ்வப்போது
வயதான மூதாட்டிக்கோ! பாட்டிக்கோ!
இடம் கொடுத்து
உதவி செய்யும்  மனதிற்கு
இன்று இறக்கமில்லையோ?
சலனமற்று
இருக்கையில் அமர்ந்திருக்கிறேன்
ஒரு  சிறுமி 
கால் வலிக்க நின்று  வருகிறாள்
பேருந்துப்  புறப்பட்ட இடத்திலிருந்து...

இரசிப்பு

வழக்கம் போல் 
பயணம்
ஆனால் இன்றும் 
எனக்கு வாய்க்கவில்லை
எந்தப்  பெண்ணும்
என் பக்கத்தில்!
அது சினிமாவில்
மட்டும்தான்
சாத்தியம்  போல
இருப்பினும் 
முன் சீட்டில்
ஒற்றை ரோஜா
கலையாத   கூந்தல்
விரல்கள் சீவும் 
முன்பக்க தலை முடி
ஊதா  நிற 
உடையில் 
அவள்
அடிக்கடி
இதழில்  இருந்து உதிரும்  
சில வார்த்தைகள்
கூடவே  அவளின் தோழன்
இருந்தப் போதிலும்
யாரும் பார்க்கா வண்ணம்
காதுகள்   கேட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன!   
கண்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன!
அவள் 
அறிந்தும் அறியாமலே..


Monday, December 27, 2010

எனது தேவதை

 
வாரத்தின் இறுதி நாள் 
வழக்கம்போல்
ஒரு பயணம்
கண்கள் தேடும் 
கனவுத் தேவதை
இன்று வரைக்   கண்டதில்லை
எனக்கான  ஒருத்தி
எங்கோ பிறந்திருக்கிறாள்
என்று தெரியும்
சில சமயம்
ஒற்றை ரோஜாப்  பூவுடன்!
 நீண்ட கூந்தல்!
காதோரம் ஜிமிக்கி!
இப்படியான 
பெண்களை பார்க்கையில் 
எனது தேவதை
இவர்களின் 
தங்கையாகவோ
அக்காவாகவோ
இருப்பாள் என்று
என்ன தோன்றுகிறது.

கால் வலிக்கவில்லை

கம்பியைத் தாங்கியபடி
நின்றே செல்லும்
நெடுந்தொலைவுப்  பயணத்தில்
என் பக்கத்தில்
ஒரு
அழகானப் பெண் 
அமர்ந்திருக்கிறாள்..

முதல் பரிசு

 
உன் பெயரை
மட்டும்
எழுதினேன்
கவிதை போட்டியில்